İzmir'de Covid 19 tedavisi gören canım babam, gece 02.00 sularında bu hastalığa yenik düştü ve aramızdan ayrıldı..

60 yaşındaydı. Hiç bir rahatsızlığı yoktu, 5 vakit namazında aktif çalışan tüccarlık yapan, hayatında sigara alkol kullanmamış, sevgi dolu bireydi.

Torun sevgisini doyasıya yaşayamadı, en güzel geçecek emekli yıllarından mahrum kaldı bizi mahrum bıraktı.

Babasız kalmak ne demek, 36 yaşında öğrendim. Çok üzgünüm, ne yapacağımı bilmiyorum. Babamı çok seviyordum, ama keşke daha çok sevgimi gösterebilseydim.

Keşke her gün arasaydım, sorsaydım halini hatrına. Daha fazla yanında olabilseydim, daha fazla saygı gösterseydim..

Babasız kalmak ne kadar zor olacak bilmiyorum, yavaş yavaş öğreneceğim. Ama bugün çok zor, hayat daha da zorlaştı..

Ailenizi, annenizi babanızı lütfen bu mesajı okuduysanız arayın ve onları sevdiğinizi söyleyin. Sebebe gerek yok, belki yarına ertelediğiniz aramaya cevap verecek bir babanız olmayacak benim gibi.