Namus, terbiye sokaktan parktan değil aileden öğrenilir.
hocam ben namusu öğrenmemiz gereken yerden değil, namussuzluğa karşı gerçekten göz yummayıp yummamız gerektiğinden bahsediyorum. Bugün bankta olanı gören kişinin psikolojisini söylüyorum size. Çocuğunuz şiddet görseydi yaşadığı büyüme ve durumu hayal edebilir miydiniz? aile bunu nasıl düzeltirdi? psikologlara gidecekti değil mi? ben niye bankta oturan tanımadığım insan yüzünden oğlumun geçmişini ve geleceğini tehlikeye atıp psikologlardan psikoloğa gidiyorum? bu özgürlüğe istismar değil midir? özgürlük herkesin ortak çatı altında, birisinin birisine zarar vermeden yaşaması değil midir? gerçekten onu orada yapmak zorunda mı? ben bunları soruyorum. O zaman bende birisinin özgürlüğünü istismar edebilirim (taciz,tecavüz,şiddet,saldırı). Sonuçta herkes sınırını bilmeli kimse karışamaz. Eski zamanların dediği gibi "aile kavgası bizi ilgilendirmez" diyip geçsinler ne önemi var. Ben özgürüm ya, orası önemli değil. Bu mudur yani anlayışınız hocam? gerçekten soruyorum. Kimin ne giiyp giymediğinden değil yiyişme konusu kafama takıldı.