2007 yılında kaybettim babamı daha 17 yaşındaydım.
Psikolojik çöküntü yaşıyordum hatta okadar ki etrafımda ne pislik varsa el atıyordum.
Ölüm gibi bir gerçekle yüzleşip herkesin nede olsa öleceğim deyip , yaşayabildiğim kadar farklı yaşamayı düşünmeye başlamıştım.
Nede olsa yanacaksın bir sürü günahın var bu saatten sonra sen affolmazsın diyordum kendi kendime .
Taaki 2011 de 4 sene sonra Cübbeli Ahmet hoca'nın Teketek'te yayınlanan bir programına denk gelene kadar.

Kafam güzel yatıyorum bi baktım televizyonda Cübbeli sarıklı bi adam karşısındada Fatih altaylı , Kendi kendime diyorum lan ne alaka nasıl bunlar bir araya gelmiş ne konuşuyorlar diye sesini bi açtım ki ..
"İslamda sevap'ta 1'e 10 günahta 1'e 1 , 1'e 1 dede tevbe ederse silerim. Silmekle kalmam tevbesinde sebat ederse sevaba çeviririm. 1 leri 10 larına galip gelenlerin vay haline.."


Lan bi anda beynimde ışıklar yanmaya başladı . Dedim okadar günah var tevbe ederde sebat edersem sevabada dönüyor demekki tevbe etmeliyim , affolmazsın diyebişey yokmuş dedim kalktım elhamdulillah ne varsa attım.
Hayatımın değiştiği noktadır , daha sonra Vefaat etmiş babamada üzülmek dövünmek değilde . Fatihalar ile yaptığım iyilik ve ibadetler ile ruhunu şad edeceğimi , kabirde onu sevindireceğimi öğrendim.
Ölüm kaçınılmaz bir gerçek hepimiz öleceğiz. Yapmamız gereken kısıtlı vaktimizde hayırlı bir insan olmak , Ölmüşlerimize fatiha okumak , Cennette beraber olabilme duygusu ile hareket etmek başka çare yok.

Allah geçmişimize rahmet etsin inşaallah.