Eşimin %100 engelli ve psikolojisi yerinde olmayan kayınpederime ve ağır koah ve sağlık sorunları olan kaynanama bakıyorum. İstanbuldaki evime de inanırmısın 2 ay filan oldu gidemeyeli. 1 yılda 3 kere ancak gittim toplasan 10 gün etmez.
Eşimin ailesine bakacagım ömrümün sonuna kadar.
Allah razı olsun öz evlatları gibi oldum. Öz evladı var 27 yaşında 10 km ilerde oturuyor lakin ben evleneli 2 kere ancak gördüm kapısını açmıyor.
Olsun ben bir ömür bakacağım sağlıgım ve ömrüm elverdikçe. Çünkü ben onlarında evladıyım
Aile olmak farklı bir kavram... Sen kalbini temiz tut, göreceksin ne kapılar açılacak sana... Ben ilk evliliğimden kazık yedim diye " evlilik çok b.ktan bişey" demedim. Çünkü doğru insanı bulamamışım. Ama şimdi doğru insanla bir ömür geçiriyorum.
Sevdiğin insanla sofraya oturdugun an, o kuru soğan öyle bir lezzetleniyor ki yemin ediyorum sana anlatacak kelime bulamam...
O yüzden sana şu güzel ramazana yaklaşırken tek duam "
inşallah rabbim doğru insanla doğru gönül sofrasında bol neşeli bol muhabbetli güzel bir yuva nasip etsin" Amin
Amin hocam.
Hiç bir zaman evlenmeyeceğim demedim ve yukarıda yazılanların %99 katılıyorum ve 3 gün sonra boşanacağım bir kızla, bile bile evlenmekte aptallık.
Hakkımızda hayırlısı olsun.