üniversite senin kendine en çok vakit ayırabildiğin yerdir. eğer üniversite okumazsan, anında yapman gereken farklı şeyler olacak. bu da senin geleceğini yanlış şekillendirmeni sağlayabilir. mesela kendin söylüyorsun, üniversite yerine bi telefoncunun yanında çıraklıktan yetişmek daha mantıklı diye. oysa hayat dediğimiz şey sadece herhangi bi meslek sahibi olup geçinmek üzerine mi kurulu? bizi hayvandan ayıran en temel özellik düşünebiliyor olmamız. eğer senin söylediğin mevzu geçerli, doğru olsaydı hayvandan farksız olurduk çünkü tek derdimiz aç karnımızı doyuracak yol arayışından ibaret olurdu. oysa üniversitede vaktini düzgün değerlendirdiğin takdirde; hayatın sadece aç karnı doyurmaktan ibaret olmayıp, kendini yetiştirip geliştirmeyle ilgili olduğunu, ufkunun, bakış açılarının daha da gelişmesine katkı sunduğunu görmüş olursun. tabi burada yol ayrımı mevcut. üniversiteyi karı kız peşinde koşmak, boş lak lak laylaylom yapmak, barlarda pavyonlarda kıraathanelerde takılmak olarak gören adam için elbette senin söylediğin geçerli. orada vakit öldürmek yerine gitsin erkenden meslek edinsin kendi adına daha faydalı olacaktır ancak amaçları, hedefleri olan insanlar için üniversitenin yarattığı olanaklar gayet önemli. özellikle bazı insanlar vardır ki üniversitede ailesinden uzak, yalnız yaşadığı ortamda kendini bulur, tanır. geçmişinde hiç aklına dahi gelmemiş, yakınından geçmediği düşünceler aklına girer ve o konulara yoğunlaşır. kısacası çok daha fazla olgunlaşır, ardından geçmişine dönüp baktığında aslında ne kadar boş geçirdiğini daha iyi görür, geleceğine daha sıkı tutunur. tüm bu farkındalıkların üniversitenin yarattığı koşullar olmadan gerçekleşmesi zordur çünkü direkt hayat mücadelesine girdiğin takdirde zihnin büyük ölçüde meşgul olmaya başlamıştır. rutinin vardır ve kendine, ne istediğine pek vakit ayırmaz sadece işini yapmaya odaklanırsın, günü atlatırsın. üniversitenin yarattığı uzun bir vakit ise farkındalığını yükseltmeyi başaran insan için büyük nimettir. o kişi şunu çok iyi biliyordur. ben üniversite yerine bi işe girip çalışsaydım şu anki ben olmaz, sadece ay sonu maaşını almaya odaklı, günlerini tüketen biri olarak hayatıma devam ederdim. tabi bu detaylar genel kitle için geçerli değil. daha niş bi kitleyi kapsıyor zira üniversiteyi sadece ortamı ve diploması için okuyan, kendine hiç bi şey katmadan bitiren, tek derdi sorulduğunda evet üniye gittim demek olan kitle çok daha büyük. haliyle bunların farkındalık sahibi olması da güç. o yüzden ünide vakit kaybetmeleri yerine erkenden meslek sahibi olmaları daha mantıklı tabi.