bana göre yanlış bakış açısı. özellikle gençler elinde nakit görmek için üzerinde pek yük olmamasına rağmen vaktini gündelik kazanç konularına harcıyor. risk alıp geleceğine harcayan çok düşük. hepsi " kesin kazanç " peşinde. buna günü kurtarma mantığı diyebiliriz. %95 inin derdi bu. evde para bekleyen olmasa da, mama, bez bekleyen olmasa da, cebine para girmesi için cebinde o nakiti hazır biçimde görmek için en değerli şey olan " vaktini " başkasına satıyor. kendi geleceğine yatırım olarak kullanmıyor. çünkü hazıra alışmış bi toplumuz. her şey hemen karşımızda bulunsun, anında ulaşabilelim istiyoruz. bu yüzden ileri dönük strateji, plan ve riskler almıyoruz. en garanti sonuç veren neyse onun peşindeyiz. çünkü internetten gelir elde etme serüveni 2 günlük bi mücadele sonucu netice vermez. gerekirse 6 ayını 2 yılını kaybedersin 5 kuruş kazandırmaz ancak bu riski almak her babayiğidin harcı olmuyor haliyle. " kesin para " peşine düşüldüğü için asgari ücret şu bu peşinden koşan tonla insan oluyor. oysa aynı adam gerekirse tüm sosyal yaşamından ödün verip, evden hiç çıkmayıp sadece internete yoğunlaşarak gelecek 20-30 yılını kurtaracak altyapılar tesis edebilir fakat bu süreç 30 günlük uğraş sonunda eline geçecek " net gelirden " daha zorlu ve kesinliği belirsiz olan süreç olduğu için tercih oranı düşük. tüketim toplumlarında yatırım hele ki kendine, kendi geleceğine yatırım pek görülmez. bu yüzden insanlar vaktini başkalarının işinde maaşlı çalışan olarak ay sonunu kurtarma üzerine harcar. ülkece bakış açılarımız çok dar haliyle. bu konuda mutlaka farklı bi zihin yönlendirmesi, resetlenme gerekiyor. artık risk alabilen, geleceğini kurtarabilmek adına bugününden feragat etmeyi göze almış insanlar yetiştirilmeli. mesele tuzu kuru meselesi değil kısacası. o oran çok düşüktür. genel kitle belli standartlarda yaşayabilmek adına her ayını başkasına kiralayan kitleden oluşuyor.