Çünkü karşında biri varken rahat olamazsın.Kelimeler istediğin gibi gelmez aklilana insanın.Yazarken iç dünya, konuşurken dış dünyaya dönüksündür.Ben bu tarz durumda söylediklerime odaklanmam. Karsimdakine,karşımdakilere odaklarım ama ne diyecekler ya da ne diyeceğim diye de düşünmem.Daha önce okuduğunuz kitaplar'dan alintilar v.b bir anda gelir kelimeler.Tek pratiği rahat olmak diye düşünüyorum.