Ülkemizde, köpekler insandan daha değerli görünüyor. Ben de kaç defa saldırgan sokak köpeklerini şikâyet ettim ama hiçbir şey yapmıyorlar. Bu sözde hayvan severler (köpeklerin öyle rezilce yaşamasını isteyenler), neredeyse lobicilik seviyesinde savunuyorlar bunu.
Sokak hayvanları rezilliği, yalnızca Hindistan'da ve Türkiye'de var; Hindistan'da bile bu seviyede değil.
Bir insanın hayatı, evrendeki tüm köpeklerin hayatından daha değerlidir. Kaç tane çocuğu, adamı, kadını ve hatta geçenlerde mülteci bir çobanı parçalayarak katlettiler ama hâlâ savunuluyor... Sorsan hepsi hümanisttir ama hümanizmin "önce insan" demek olduğunu bilmezler ve gelişmiş ülkelerin sokaklarının güvenilirliğini, temizliğini överler. Buraya gelince de bu ilkelliği savunurlar.

Not: İstanbul'da yaşayıp, golden köpek sevip de hiç küçük ilçede arabasız gezmemiş insanlar beni hayvan düşmanı ilan edecek olurlarsa, kalplerini çok kötü kırarım. Bu linç hastası güruhun hayatında görmediği kadar kediyi ve köpeği, ben besleyip büyüttüm. Bunu söylememiz ve hayvan düşmanı olmadığımızı kanıtlamaya çalışmamız bile çok kötü bir durum; nasıl ki sokaklarda çita istemiyorsak, köpek de istemiyoruz. Bu kadar net.