Bu yaşlarda böyle geleceğe kaygılı olman çok normal birşey kardeşim.Sana tek tavsiyem sakın bu şekilde kendini bu girdabın içine sokma, sen sadece elinden geleni yap gayret et çalış , Allah'a tevekkül et yeter.
Bu gelecek kaygısı da bir nevi şeytanın vesvesesi, insanları böyle oyalar, gelecekte ne olacam , hangi okulda hangi şehir de , evim olacak mı , arabam olacak mı , vs vs . Ve bu gelecek kayginda ulaşmak isteyip de yapamayacağını düşünüp ümitsizliğe kapılma.
Allah insana tasiyamacagindan fazla yük vermez.
Allah kuluna zulmetmez.
Bizler sadece bu yükü nasıl tasiyacagimizi bilmediğimiz için böyle şeylerle ( gelecek kaygısı, onda var bende yok , benim ki daha iyi olsun , evim olsun , arabam 300 bassın vs vs ) Oyalanip duruyoruz.
Geçmişimizi unuttuk kardeşim. Ecdadlarimizi unuttuk.
Onların nasıl bir iman ile yaşadığı o güzel dönemleri unuttuk.
Çokta fazla uzatmak istemiyorum.
Diyeceğim o ki anlayabilene ; kalbinde ilk sırayı Allah'a ayirmazsan , hem Allah'ı kaybedersin , hemde ilk sıraya koyduğunu ( bu bir evliyaullahin sözüdür.ama kimin bilmiyorum.bir takvim yaprağında okumuştum).
Her işinde Allah'ı kalbine koy.
Zaten Allah kaderimizi yazmış.Bize sabretmek tefekkür ve tevvekkul etmek , ona ibadet etmek düşer.