bulunduğunuz konumdan memnun musunuz sorusuna; halimize şükür diyorum zira memnun değilim demek nankörlük olur..

ama zaman zaman ( ki son zamanlarda çok sıklıkla) istediğim bu konuma gelmek için bugüne kadar harcamış olduğum eforun boşuna olduğunu hissediyorum. Boşuna derken, istediğim yere gelememiş olduğumdan değil.. Daha ziyade geldiğim konumda kalabilmek için, tutturduğum standartı devam ettirebilmek için göstermeye devam etmek zorunda olduğum efora değer mi değecek mi ona emin olamıyorum. Hayat akıp gidiyor..

Çocuklarımın gelecek kaygısı olmasa ya da onlar da benim kararımdan mutluluk duyacak olsa, hemen yarın evimi barkımı, arabamı satarım.. Bir tane karavan alır onun içinde yaşamaya başlarım.. Son zamanlarda çok kafamı meşgul ediyor bu fikir.. ama henüz karar verebilecek aşamada değilim.