Eyvallah hocam biraz ağır yüklenmişsiniz ama haklı yönleriniz tabi ki var. Ama önceki mesajlarımda da belirttiğim gibi herkesin derdi kendisine büyük. Yani bir ailem yok diye, bir sevgilim yok diye değil olmasına rağmen karşılaştığım zorluklarla başa çıkamadığımı ve umutsuzluk içinde olduğumu ayrıca hatta burada yazamadığım özel durumlarımın da olduğunu belirttim. Psikoloğa gitmekten asla çekinmem, giderim de destek almak için fakat sizin gibi birkaç kişi daha bunlar sorun mu kardeşim diye bana yüklendi konu altında. Dediğim gibi birçok insan için komik gelebilir, sorundan bile saymayabilirsiniz. Ama herkesin hayatı farklı, hayata bakış açısı farklı. Kaldı ki, her gün forumda acaba Macbook mu alsam Msi mi alsam acaba Mercedes mi alsam BMW mi alsam diye konular görürken giripte sizinki de dert mi kardeşim arabası bile olmayan, her gün toplu taşımalarda sürünen insanlar var diyemiyor insan. Herkesin derdi farklı. Varlık içinde yokluk çekmekte vardır, evet bir aileye sahibim, bir ilişkiye sahibim ama içinde boğulduğum burada anlatamadığım çok farklı sorunlar da var. Özellikle yazı içerisinde de belirttiğim bilgisayar başında vakit geçirmekten iş kovalamaktan birçok hastalık sahibi olduğumu da yazmıştım. Onlarla boğuşuyorum şimdi. Doktor doktor geziyorum. Yani her şey aman sevgilim var aman ailem var ama ben yine de mutsuzum çünkü rahat battı gibi bir durum değil. Lütfen böyle algılamayın, başkalarının böyle algılamasını da sağlamayın. Yorumunuz biraz kırıcı, biraz haklı, biraz fazla eleştirel. Yine de teşekkürler vakit ayırdığınız için.
Değerli kardeşim sana yüklenmedim.
Ben doğrudan konuşan bir yapıya sahibim.
O yüzden sana sert gelmiş olabilir.
Evet herkesin sorunlar başetme kapasitesi farklı.
Öldürmeyen acı güçlendirir lafı buradan geliyor.
Atlattığın her sıkıntı sana deneyim oluyor ve benzer sıkıntılarda eskisi kadar çaresiz hissetmiyorsun.
Daha önce başka bir konuda da yazdım ben senin yaşlarındayken 2001 krizi geldi, işsiz kaldım, kredi kartı borçlarım ödenemez hale geldi.
Kiramı ödeyemedim evden atıldım. vesaire.
Hepsi geçti.
Yani her kuşağın böyle sorunlu dönemleri geçiyor.
Bir tek kendisinin şanssız zamana denk geldiğine inananlardan olma.
Bu ülke daha kötü günler gördü, ve o dönemin gençleri de bir şekilde iş buldu evlendi ve z kuşağını doğurdular.
Senin anlaman gereken şey şu.
Çocuğuna süt almak zorunda değilsin, çocuğuna ilaç alamadığın için çocuğunun hayatının riske gireceği bir durumda değilsin.
Hayatta tek sorumluluğun kendinsin.
Bakmakla yükümlü olduğun kimse yok.
Bugün böyle bir stres ile karşılaştığında bu kadar yıkılırsan yarın bir ciddi bir sorunla karşılaştığında ne yaparsın?
Hastanelerde ölümü bekleyen bir sürü hasta var.
Senin tedavisi olan hastalıkların var bu kadar kedine dert etme.
İnsanlar hastalıklar atlatır, parasızlık atlatır, ihanetlere uğrar, sevdiklerini kaybeder...
Sen yaşadığın sorunları gözünde çok büyütüyorsun.
Kendini gerçekleştiren kehanet diye bir kavram vardır.
İnternette bunu kavramın ne olduğunu aratıp öğren.
Sonra anlayacaksın ki hayatta en önemli şey pozitif düşünmek ve pozitif beklentilerde olmak.
Kötümserin hayatı hep daha kötü gidecektir...