Yaşadığımız hayatı birbirimize zehir ediyoruz. insanlar onlarca yıl boyunca zombi gibi yaşıyor. yüzsüz arsız utanmaz ******** hırsız mafyatik tipler hayatı zehir ediyor.
anadoluda küçük bir köyde yaşıyorum. Normalde çok sevilen, çok beğenilen bir köy. Biz de doğal olarak yıllarca kendi köyümüz diye övüp dururuz. Oysa öyle çok kötülük yaşanıyor ki. Ve bu kötülükler hep yapanın yanına kar kalıyor. Gündüz vakti biçilmiş bir tuta ot bile çalınıyor. Buna bile tenezzül eden insanlar aramızda yaşıyor.


Şimdi böyle bir kötülük çemberi içinde birkaç tane intihar bile aslında az. Sözlerim yanlış anlaşılabilir. Yani yaşadığımız hayat, onlarca intihardan daha da kötü. Çünkü tüm hayatı zehi r ediyoruz zaten.

İntihar çok göze batan bir şey olduğu için insanların daha çok dikkatini çekiyor.
Şundan emnim ki, o intihar eden insanların onca derdi varken nerdeyse hiç kimsenin umurunda bile olmaz. hayatta herkes başkasına tekme tokat atıp ilerleme derdinde.
Bu tekme tokat bolluğunda daha güçlü ve arsız olanlar rahatça ilerliyor. Daha dayanıksız ve duyarlı olanlar ise daha fazla eziliyor.