bu virüsten gerçekten çok sıkılmaya başladım artık. karantinanın ilk günleri ben de herkese evde oturun sakın dışarı falan çıkmayın diyen gruptandım. ama bu işe daha fazla sabredebilecek gücüm kalmadı artık. hayatım da kendimi hiç şu son 1 senedir olduğu kadar insan dışı bir varlık gibi hissetmemiştim. artık sadece dışarı çıkıp özgürce gezebilmeyi, arkadaşlarımla buluşabilmeyi, ve bir mekana oturup yemek yiyip bir şeyler içebilmeyi istiyorum. bir yandan hadi biraz daha sabredeyim de şu lanet olası virüs bitsin sonra her istediğimi yaparım falan diyorum. ama özellikle şu son günlerde akp kongrelerini gördükten sonra kendimi gerçekten enayi gibi hissetmeye başladım.