Kimlik doğrulama veya yönetimden onay bekliyor.
İntihar bir kaçış yolu mudur ? Ya da bencillik , korkaklık ve dahası . Her neyse . Nedir ? Ne değildir ? Dünya üzerinde sorgulanması gereken milyonlarca şey varken , son raddelere ya da sınıra geldikten sonra , ölümü sorgulamak doğru olan mıdır ? Hiç bitmek ve tükenmek bilmeyen bilinç akışları-mız , totemlerimiz , tabularımız , ahlak kuralları çerçevesi altında yaşamımızın bize sunmuş olduğu güzelliklerden sıyrılıp bütün pisliklere bulaştıktan sonra verilebilecek doğru karar mıdır yoksa ? Cümle bozukluluğu ya da cümlelerimde sıkıntı olabilir , bir önemi yok . Ben beynimin ne denli hızlı eridiğinin farkındayım . Bunun da bir önemi yok . Süzgeçlerden süzüldükten sonra temize çıkmanın bir yolu olsaydı eğer , yosunlar olur muydu sanıyorsunuz ? Anlamadınız değil mi ? Hiçbir zaman anlamayacaksınız . Yaşamı ya da hayatı , veya yaşamayı bir şekilde bütün çirkinlikleri-güzellikleri ile kabul edebilmek için o süzgeçin altına yatmak gerekli miydi ? Sorular , sorular , sorular ... Sorular sadece yanılgıları doğurur . Başka bir işe yaramazlar . Be Brave çığlıklarını duyabilmek için müziğin sesini kısmalısınız . Şimdilik susun ve beni iyi dinleyin . Son kez . Bu son olacak .Herhangi bir karara varılmadan önce düşünülmesi gereken o kadar çok şey var ki , Örneğin: İntihar . Ölümü sorgulamaya başlamanın yolu elbette intihar eyleminden geçmiyor . Fakat biliyorsunuz , sorgu , sorguyu doğurur . Bunun zincirleme kazadan başka hiçbir farkı yoktur . Bir kişinin ölümü ya da yok oluşu insanlar üzerinde yoğun duygular , sakatlıklar yaşatabilir ."Ölen her insan senin yaşamını biraz daha rahatlatır." Bu gerçekten böyledir .Bir karara varmadan önce , -ne olursa olsun- iyi düşünülmesi , iyice netleştirilmesi gerekir . Fakat doğru kararlar verebilmek için de psioklojinin , bilinç/altının düzgün olması gerekir .Eğer değilse insan hayatı boyunca yanlış kararlar almıştır ve bunların altında ömrü boyunca ezilecektir . Ezilmek , acıyı doğurur , acı yoğunlaşır , hisler algıyı kapatır , düşünce süreci başlar , sürekli , sürekli , sürekli ve süreklilik . Daha sonrasında bütün her şey bir anda son bulur . Başa dönelim . İntihar bir kaçış yolu mudur ? Ya da bencillik , korkaklık ve dahası . Her neyse . Nedir ? Ne değildir ? İntihar etmek bencilliktir . Arkanda bırakacağın insanları bir anda boğazından silip atmaktır . Onlara yıllar boyunca , belki de ömürleri boyunca yaşatacağın acıdır . Aile , sevgili , arkadaş , dost , kardeş ve dahası . İntihar etmek korkaklıktır . Hayatta gücünün yetemeyeceği şeylere bulaştıktan sonra düştüğün durumdan kurtulamadığın için korkak bir sünepe gibi kaçmak ve kurtulacağını zannetmektir .
iyi uykular.