1993 den beri babamın dükkanı var. Askere gidene kadar yanında çalıştım. Ama esnaflık zordur herkes yapamaz. Sabah dükkanın kapısını açtığında ister kazan ister kazanma belirli giderin oluyor.

Aylık ne kadar kazandığım belli olmazdı ama çoğu zaman asgari ücretin yarısı kadar elime geçerdi. Bekar olduğum için bana yetiyordu. Sigorta da yok tabi. Onun için askere gidip geldikten sonra başka bir işe başladım. İki kişiyi çevirmiyordu çünkü. Sonradan evlendim vs. Esnaflık iyi hoş ama paran varsa sermayen varsa yapılır. Yoksa herkes ister kendi işinin patronu olmayı fakat küçük esnaflık bitti.

Tabi yinede kısmet ama hayatınızın düzenli olmasını, rahat uyumak istiyorsanız devlet memuru olun.