Kimseyi kastederek söylemiyorum. Yukarıdaki yazışmalardan aklıma geldiği için söylüyorum. Tutup da biri üstüne alınmasın. Ülkemizde şöyle bir gerçek var; birbirimizi yukarı çıkarmayı, beraber kazanmayı, dayanışmayı bir türlü beceremiyoruz. Çünkü kimsenin kimseye güveni yok. Kaynaklarımız az olduğu için başkasının elinden birşeyleri haksız bir bedelle almayı kendimize kar biliyoruz. Herkes birilerinin kendini kazıklayacağı korkusu içinde yaşıyor. Üreten insanı takdir etmiyoruz. Üretim yapanı sağmak ve bu şekilde kazanmak istiyoruz. Kendimizi eleştirmeyi de sevmiyoruz. Sorsan bizden iyisi, bizden harikası yok.