Üniversite sınavına deliler gibi hazırlanıyorum programım çok yoğun yorgunluktan bitiyorum ancak korkuyorum, işsizlikten, geleceğimden, olan haksızlıklar ve torpillerden... Anladım ki iyi bir üniversite yetmiyor ve bende kendimi geliştirmek için ;

almanca kursum var (kendime yeni imkanlar katmak için öğreniyorum) kendimi geliştirmek için son yıllarda grafik tasarıma yöneldim ancak süs olsun diye değil gerçekten hakikatli ve elimden geldiğince üstüne düşerek icra etmeye çalışıyorum, yazılıma olan sevdam sebebi c# ve python konusunda yine kurslara giriyorum ve kendimi olduğunca geliştirmeye çalışıyorum.

Ama ben yine korkuyorum korkmalı mıyım diye düşünüyorum at gibi kendimi dahası için tabiri caizse kamçılıyorum ve sonuçlarını görmek için bekliyorum ne olacak bu gençlerin hali diye düşünmeden edemiyorum sizce bu kaygılarım normal mi ?

-

İkinci olarak ben ortaokuldan beri yazılıma meraklıyım evet yazılım dillerini bilmiyordum o zaman ama, html ile birşeyler yapmak bile hoşuma gidiyordu.

Şuan deli gibi yazılım mühendisliği & bilgisayar mühendisliği üzerine talep patlaması var ve pasta dilimi büyük olsada işin asgari ücretle sürünen kişilerin olması çok kötü olurdu. Kesinlikle kendini geliştirenin kazanacağını biliyorum ama bu da beni gelecek kaygısına ve strese sürüklüyor ve işte paradoks...