Aslında yazdıklarına bakınca gayet akıllı ve mantıklı birisi olduğunuz çok belli. Yaşınıza göre de olgun bir düşünce tarzına sahipsiniz, hayatta başarılı olmanın pek çok yolu var para kazanmanın da bunlar içinde kendinize en uygun olanı bulmak biraz zaman isteyen bir süreçtir. Onun için yukarıda arkadaşların söylediği gibi önceliği üniversite sınavına vermenizde fayda var.
Para kazanma ve başarılı olmak ile ilgili iki tane güzel cümle var 1. Her konuda hassas bir konuda ihtisas sahibi olmak gerekir (Yani her şeyden haberdar olun her konu hakkında asgari bilgi sahibi olun ama bir alanda uzmanlaşın mutlaka). 2. İnsanlar meslekleriyle geçimlerini idame ettirirler hobileriyle para kazanırlar. Bir alanda uzman olup geçiminizi sağladıktan sonra hobi olarak başladığınız bir iş sayesinde çok para kazanabilirsiniz.
O zaman sırasıyla önce çok kitap okumaya gayret etmek lazım (Sınava hazırlık sürecinde size çok faydası olacak ve genel kültürünüzü arttıracaktır), sonra sınavı kazanıp meslek ediniminizi sağlayın, bunu da yaparken keyif aldığınız bir alanda da bilgi sahibi olun.
Not: Şahsen 40 yaşına kadar sürekli mücadele eden birisi olarak hayatta başarılı olma ve para kazanmayı yeni yeni öğrenmeye başladım diyebilirim

İnşaallah siz daha erken başarırsınız.
İnşallah hocam. Dediğinize kesinlikle katılıyorum.
Bu arada şu konuya da değinmeden edinmeyeceğim. Ben liseyi hiçbir zaman okumak istemedim, hatta babamla her akşam kavga ettiğimi bilirim al beni liseden ver usta yanına ben senin paranı istemiyorum kendim birşeyler yapmak istiyorum dediğimi bilirim. Gerçekten çok mücadele ettim okulu bırakıp hayata erken atılmak için. Babam da sürekli okuyacaksın diye sürekli baskıladı. Yani mutsuz olduğumu da biliyordu istediğimi de almıyordu. Ben yapayım dediğimde sürekli kavga ediyorduk. Şimdi ise itekleye itekleye üniversite sınavına çalışıyorum. Yani okuduğum lisede iyi bir lise değildi şehrin iti köpeği oradaydı (çok şükür iyileriyle yoluma devam ettim). Yazları iş buluyorum bu adam her akşam yemeğini bana zehir ediyordu niye çalışıyorsun senden adam olmaz gibi demotive edici şeyler söylüyordu. Bu yüzden yazları maksimum 30 gün çalışabiliyordum iş de çalışmak sıkıntı değil bu adam sıkıntıydı. Şuan da üniversite için çabalıyorum sırf bu adamdan kurtulmak için. Çok garip bi kompleksi var. Bu arada internetten iş yaptım 1.5 sene önce bi sosyal medya ajansı ile çalışıyordum monitörümü aldım fakat bilgisayarım bozulunca bırakmak zorunda kaldım. Şimdi elimde daha kötüsü var...
Anlattıkça hafifde olsa rahatlıyorum ama gerçekten içim bazen cehennem gibi yanıyor.