İlk sevgilimle ayrıldıktan 3-4 ay sonra bir otobüs durağında göz göze geldik. Nedensiz terk etmişti ve aylardır nedenini merak ediyordum.
Yanına yaklaştım ve nedenini sordum, gitmemi istedi, gitmedim ve bir kaç kez daha ısrar ettim. Yanında bir erkek bir de kız arkadaşı vardı. Erkek olan üstüme yürüdü. Tam o sırada kafamı yan tarafa çevirdim ve etüt tabelasını gördüm. O da oradaki etüte gidiyordu. Çocuğu dövsem de dayak da yesem sonunda zararı o görecek diye son bir kez sordum. (Polislik oluruz, nedenini öğrenmeye çalışırken olan onda olur diye)
Son kez Gerçekten gitmemi istiyor musun dedim. Evet dedi. Arkamı döndüm ve yürümeye devam ettim.
Canım o gün çok yanmıştı. Hayatımda ilk defa sokağın ortasında o zaman ağlamıştım.
Yüzümde gözlük olmasına rağmen (bisiklet üzerindeyken) insanlar ağladığımı anlayabiliyordu. İşte o günü unutamıyorum...