Askerdeyim açık mevzide nöbet tutuyorum. Tunceli kış gecesi hava buz gibi elim ayağım dondu oturdum mühimmat kasasına anında uyuya kalmışım. Terörün yoğun olduğu bölgelerden birindeydim ben uyuya kalınca kedi de gelmiş kucağıma yatmış aniden bir şeyin sürtünmesiyle uyandım elim içgüdüsel olarak direk tetiğe gitti Allah'tan emniyet kapalıydı yoksa gece gece bütün karakol mevzilere dökülecekti askerliğini hatırlayan bol bol kulağımı çınlatacaktı.
Bize boş silah verip yollarlardı. Sırtımızda boş boş götürüp getirirdik. Birde benim silahın gezi yalama olmuş düştü düşecekti. Her aldığımda silahı elim oradaydı, kontrol ederdim düştü mü diye. Vida da tutmuyordu. Şükür kaybolmadan teslim etmiştim. Hey gidi günler hey.