Hocam "eğer şanslıysak" bölümleri hariç bakış açınızı anlayabiliyorum. Her şey için sistemi suçlama taraftarı değilim ama günümüz dünyası insanın içine o kadar işlemiş ki bireyler diğerlerinden hiçbir farkları olmadan yaşayıp ölmek için yetiştiriliyor. Burada bu yazdıklarınızı aklından geçiren kişilere düşen bir görev var bence. İnsanları farklı olmaları için teşvik etmek, hayatı daha farklı yaşayabilmek için araştırmalar yapmak ve en önemlisi bir şeyler üretme çabası içinde olmak.

"Eğer şanslıysak" kısımlarına neden katılmadığıma gelirsek sanırım Henry Ford'un oğluna ait intihar notu neden katılmadığımı anlatacaktır.
"''Baba, hayal edip de ulaşamadığım hiçbir şey olmadı. Ne varsa önceden hazırlamışsın, hiçbirinde benim emeğim yok. Mutsuzluktan mahvoldum. Gidiyorum...''"