Bizzat gördüğümüz, yanından gelip geçtiğimiz bir abimizdi rahmetli.
Esnafın ya da binaların kapılarında yatıp kalkardı.
Gördüğümüzde varsa bozukluk vs verirdik. Neticede hayatını devam ettirmesi gerekiyor. Esnaf da tanırdı, yardımcı olurdu kendisine.

İlk defa sokakta kalmış değil kendisi. Yıllardır bu yaşamı benimsemiş birisi. Bakımevi vs yardımları kabul etmez, esnaf ve vatandaşların verdikleriyle geçinirdi.
Allah rahmet eylesin. Sokakta bu tür insanları görmek çok acı ancak artık onu görememek de farklı bir üzüntü.