Aynı kaderi paylaşıyoruz. 8 Ocak'tı, 7 yaşındaydım. Kalbinin durma anına şait oldum. Beni mutfağa götürdüler gözümü kapatarak fakat yine de gördüm o anı. 27 yaşına geldim o anı hala unutamıyorum. Gözümün önünden bir türlü gitmiyor. Ne yaparsam yapayim gitmeyecekte. Kaybetme korkusu ile yaşıyorum 7 yaşından beri. Hemde en ufak bir şeyi bile kaybetmekten korkuyorum. Beni anlayabilen birileri vardır illaki, zor ya çok zor. Mekanları cennet olsun hepsinin.