İnancı gereği bir kişinin Tanrı'dan medet umması, çözüm ve adalet beklemesi yanlış değil ancak tamamen adaleti ilahi bir hesaplaşmaya bırakmak da doğru değil. Hakkın yeniyorsa, haksızlığa uğruyorsan hakkını arayabildiğin kadar arayıp hesabını soracaksın ki hakkını alabilesin. Kimse senin hakkını senden daha iyi gözetemez. İlahi adalet kavramına olan teslimiyet bana biraz vazgeçiş, kabullenmek ve hakkının peşini bırakmak gibi de geliyor. Onun için ilahi adalet kavramına olan inancı kişinin inancına bırakıp bunun dışında adım atmasının da zaruri olduğunu düşünmekteyim.