Sorun şu Türkiye gibi az gelişmiş ülkelerde özellikle hizmet sektöründe faaliyet gösteren kişilerin yaptıkları işlere iş yaptıranın değer biçmesi gibi bir durum söz konusu. Karşınızdakine bilginiz ile iş yaptığınız bir işiniz varsa maalesef bu para etmiyor. Örnek veriyorum okuduğunu anlama kabiliyeti olmayan biri kalkıp bir avukatın dilekçe yazmasını küçümseyerek "ne var ki iki dakikasını bile almayacak" diyor. Ya da doktor bir akrabası - arkadaşı varsa zaman - mekan farketmeksizin "benimde belim ağrıyor sen bana bir ilaç yazsan" diyor. Neden çünkü avukata dilekçe parasını doktora poliklinik parasını çok görüyor.

Çözüm için kendinize işiniz ile ilgili prosedürler belirlemenizi öneririm. Örneğin ücretini almadan işi yapmamak bir çözüm.