benimde hayatım böyleydi aynı ben ailem ile geçinebiliyordum fakat arkadaşlarımdan çok fazla uzaklaştım bu eylülde dershaneye başlamıştım yks sınavı için sınıfta arkadaşlarım eğlenip gülerken ben kederli kederli oturuyordum hep ailemi ikna ettim tavsiye vermek gibi olmasın ama psikiyatriye gittim sonra bana doktor sen depresyona girmişsin dedi antidepresan yazdı bir tane şuan bir ayı geçti kullanmamın ardından ve kendimi daha enerjik ve pozitif hissediyorum gereksiz bir rahatlama var eskiden tanıdığım öğretmenlere arkadaşlarıma genelde samimi olmadıklarıma çekinerek yazardım veya konuşurdum ama şuan sürekli diyalog kurmak istiyorum insanlarla sürekli böyle bir istek var aklımdan geçeni direkt söylüyorum yazıyorum ne der ne düşünür hiç takmıyorum tabi ki tavsiye etmiyorum ilacı ama bana böyle etkileri oldu anlatmak istedim ilaçsızda çözülebilecek bir durum bendede olduğu gibi sadece sevgiye ihtiyacınız var bende yıllardır hep içime atarım yaşadıklarımı anneme babama dahi anlatmadım ama ne biliyim artık her şeyi rahatça söyleyebiliyorum sadece insanın mutluluğa ve sevgiye ihtiyacı var gerisi hiç önemli değil hayat akıp gidiyor kimin yarın ne durumda olacağı belli değil