Allah bağışlasın, öncelikle bu güzel düşüncenizden dolayı tebrik ederim fakat,
Çocuk yapmak varken, sahiplenmek olabilir belki bir düşünce buda fakat, Kendi evladın gibi sevip büyütüceksin, öyle bir gün gelicek senden geri alıcaklar.
Sen istemesende o büyüttügün yavrucak, bir süre sonra gerçeğin farkına varıp öz ailesini aramaya başlayacak en kötü ihtimalle, çocugun ailesi sana ulaşmaya calısacak tekrardan..
Öyle bir gün gelicek, belki mal varlığına dahi göz koyucaklar olmaz deme oluyor görülüyor duyuluyor örnekleri gırrla var.
Muhakkak bir çok şeyi göze almaktayız. İşin aslını da açıklayım gayenin bir evlat edinme olmadığını daha iyi anlıyabiliriz.
Benim anne-baba 9 yaşında iken ayrıldılar o yaşa kadar da zaten sarıldıklarını hatırlamam. O yaştan sonra da sanayilerde, yazlık bölgeler de komilikle sürünerek geçen bir çocukluğum oldu. Ben kendi çocuğum olana kadar sevginin tanımını pek bilmiyordum. Çocuğum olduktan sonra annesiz ve babasız özellikle sevgisiz büyümenin daha kötü bir durum olduğunu çocuğuma sarıldıkça anlıyorum. Çocuk yapmak tabi işin garanti kısmı ama biz istiyoruz ki bir çocuk daha sevgisiz büyümesin.
Büyüdükten sonra isterse alsınlar belki koyar ama geçer.