Son 1 senedir değişitiğimi fark ettim ve yaş ilerledikçe toprağa baktığımı anladım. İnsan oğlu, doğar, büyür, gelişir ve hammadesine tekrar bürünür. Mühim olan bu süre zarfında yaşamaya gayret edip keyfine bakması. En ufak şeyi dert etmemesi ve huzuruna varabilmesi. Bunun için çabalıyorum sadece. Yoksa zibilyon tane borcum var. Kara kara düşünmekten saçıma ak düşer (20 sinde aklar düşmedi değil)
İşte yaşamaya gayret edip keyfe bakmak da mühim değilmiş hocam. Ben de bunu anladım ve sıradaki yiyeceğim ekmekler için fırın arayışında bile değilim. Bıraktım saldım her şeyi. Bıhtım.