Önceden yani 9-10 sene öncesinden bahsediyorum. Bir işçi az çok biriktirerek otomobil alabiliyordu. Ev zaten imkansız da, ömür boyu çalışman lazım.

Şuan 3000 tl maaşla çalışıyorum. Bırak otomobil almayı her ay içeri giriyorum. Mesaiye vs kaldım da çok şükür son 2 ay da biraz toparladım.

Bu ülkede işçiysen kimse kusura bakmasın hiçbir şeyin sahibi olamazsın. Ancak kiranı verip evine ekmek götürürsen ne mutlu sana.

Zaten biraz toparlayıp birikim yapabilirsem ve ortalık düzelirse kendi iş yerimi kurmayı düşünüyorum. Girişimci olmazsak, gözümüzü açmazsak ömür boyu karın tokluğuna çalışırız.

Ne işçi hakları var ne de saygı. Ben artık devletten ümidimi kestim, kendim bir şey yapmaya çabalıyorum.

Onun için hocam yaşın gençse otur çalış iyi bir bölümü bitir. Öyle işletme iktisat değil. Ha okul yoksa kafan çalışacak. Nereden ne yapabilirim diye sürekli deneyeceksin. O zaman iphone 12 de alırsın ps 5 de. Bunlar bir insana lüks gelmemeli. Vatandaş 1 sene de değil 2 ay da alabilmeli.

Bunların hiçbiri yoksa daha çok konu açarsın böyle, yanlış anlama taş atmıyorum. Ama ben bunun çok önce farkına vardım. Bir şeyi istiyorsan kendin çabalayacaksın, sitem ederek o düzelmiyor.