Merhabalar Kenan Bey, görüşlerinize kısmen katılıyorum. Ülkemizde vergi müfettişlerinin raporları konusunda hiç bir standart yok. Birebir aynı meseleye dair yazılan raporlardaki keyfi farklılıklara bakınca gören ülkede 80 farklı vergi mevzuatı var sanar. Ancak şahsi düşünceme göre bu keyfiyet ve belirsizlik vergi denetimi konusundaki eksikliğin sebebi değil neticesidir. Kanun koyucu vergi dairelerinin yargısal denetimini sakatlamıştır. Uzlaşma sırasında ve sonrasında hiçbir yargısal denetim bulunmuyor. Bunun yanı sıra vergi davalarının hemen hemen hepsinin konusu para ile belirlenebilir olmasına rağmen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi vergi daireleri üzerindeki yargısal denetime başvurmak için gereken hukuki yardımı engellemektedir. Vergi dairesi aleyhine açılan bir davada, dava konusuna kıyaslayınca komik kalan bir vekalet ücretine hükmedilmesi avukatların fiili olarak bu alanı terk etmelerine yol açmıştır. Başka ülkelerde vergi yargılaması avukatların en çok ilgilendiği en prestijli alanlardan biri iken ülkemizde vergi yargılamasında uzmanlaşan avukat neredeyse bulunmamaktadır. Vergi dairesi - mükellef ilişkisindeki bu dengesizliği düzeltmek için öncelikle kapsamlı bir vergi ve idare reformu şarttır.

KDV konusuna gelirsek, şahsi görüşüm aynıdır. Mevzuat bu konuda açıktır. 26 Seri No'lu KDV Genel Tebliği ve Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği ile uygulamaya ilişkin usul ve esaslar belirlenmiştir. 26 Seri No'lu KDV Genel Tebliğ'ine göre, bir hizmet ihracında katma değer vergisi istisnası uygulanabilmesi için aşağıdaki dört şartın birlikte gerçekleşmiş olması zorunludur:

• 1. Hizmet yurt dışındaki bir müşteri için yapılmış olmalıdır.
• 2. Fatura veya benzer nitelikteki belge yurt dışındaki müşteri adına düzenlenmelidir.
• 3. Hizmet bedeli, döviz olarak Türkiye'ye getirilmelidir.
• 4. Hizmetten yurt dışında yararlanılmalıdır.

Mevcut olaylarda tüm uyuşmazlık zaten fatura düzenlenmemiş olmasından kaynaklanmaktadır. Bu durumda KDV istisnasından yararlanılması mümkün olmamalıdır. Vergi istisnaları, ekonomik bir teşvik niteliği taşımasının yanı sıra vergisel yükümlülüklerin yerine getirilmesine de davet niteliği taşır. Somut olayda zamanında tesis edilmeyen mükellefiyetin ve kesilmeyen faturaların bu teşvikten yararlanmasının kanunun ruhuna da aykırı olacağı kanaatindeyim. Ancak bu görüşüm vergi dairelerinin özellikle bu adsense konusunda yaptığı usulsüzlükleri desteklediğim anlamına gelmesin. Vergi dairelerinin geçmiş yıllarda bu konuda bir bilgisi veya mutad uygulaması bulunmamaktaydı. Mevzuatın hangi kısmını ilgilendirdiğini dahi cevaplayabilecek bir memur bulunmamaktaydı. Bu eksikliğin faturasının geçmişe dönük olarak mükellefe kesilmesinin Anayasa’nın 2’nci maddesinde yer alan hukuk devletinin temel ilkelerinden biri olan hukuki belirlilik ilkesine aykırı olduğunu düşünüyorum.