Hayat hikayelerini her zaman önemsemişimdir. Başkalarının hatalarından ders çıkarılmasını, ders çıkaramıyorsak bile veyahut önemsemiyorsak bile bu şekilde tabir etmenin bir anlamı yoktur. Yine de kısaca anlatayım.
Arkadaş askere giderken sevdiği kıza sarıldığı anda ağlamış, o kadar çok önemsiyor ve seviyormuş. Askerliği devam ederken eski sevgilisi tamamiyle bir dostça sohbet kurmuşlar ( bu olay askerlik dönemlerinde normal çünkü konuşacak vakit geçireceğin kimse olmaz ) askerden dönerken bütün askerde yaptıklarını geride bırakıp kendine bir söz vermiş ve geldiğinde sevdiği kadın ile evlilik planları vs. kuruyormuş ki bu askerde konuştuğu eski kız arkadaşı bunlara konuşmalarını atana kadar.