Anne babası ile sorun yaşamayan nadir insan vardır, bende anne ve babamla sorun yaşadım, kimseye ebeveynlik bilgisi anne karnında verilmiyor, bende bir ebeveynim, çocuğumun üstünde titresemde mutlaka benimde yanlışım olmuştur olacaktır. Anlatmak istediğim bu değil, bence çocuğun güven duygusunu, evde anne, dışarda da baba oluşturur. Bu iki ebeveynin çocuk üzerinde ki tesirleri tamamen farklıdır.
Sadece Kürtler, Ermeniler değil, Türkler de dışlanıyor, Lazlar da yyeri geliyor dışlanıyor. Bu ırksal bir ayrım değil farklı olan dışlanır, ben yurtdışında yaşıyorum, çocuğum kreşe başladı tek siyah saçlı o kreşte, ilerde belki o da dışlanacak, farklı olan dışlanır bu hayatın gerçeği, oturduğum apartmanda 11 yaşında kızıl, yeşil gözlü, bembeyaz tenli bir kız var, o da dışlanıyor ailesi okulunu değiştirdi belkide diğerlerinden güzel olduğu için dışlanıyor, zorbalık görüyordu. Benim söylemek istediğim olay homoseksüel ailesi sebebiyle zorbalık görecek yada alay edilecek.
Benim de söylediğim şu; ten rengi yüzünden çocuğumuz dışlanacak diye düşünerek çocuk yapmaktan vazgeçiyor muyuz? Neden iki eşcinsel birey çocuk sahibi olmanın verdiği duygulardan mahrum kalsın? Anne-baba konusunda da sorun yaşamaktan bahsetmiyorum. Psikolojide belli arketipler vardır. Anne figürü, baba figürü vs. hepsinin ayrı yeri önemi vardır ama toplumsal yapılar değişkendir. İki kadın bir çocuk evlat edindiğinde ikisi de bizim bildiğimiz klasik anlamda "anne" figürü oluşturmaz. Sırf kadın olduğu için anne figürü olarak doğmuyor insanlar, sizin de dediğiniz gibi.