Palavra ve umut tacirliğinden başka bir şey alamazsınız bu konuda. Benim durumum da sizden farklı değil. Her akşam olmasa da haftada 3-4 defa yurtdışında yaşayanların vloglarını izliyorum, öyle bir hayal çekiyo beni içine. İşsiz yada daha doğrusu meteliksiz/vasıfsız birey olmak yerine kendimi geliştirecek alanlar araştırıyorum. Alanında söz sahibi olabilecek yada en azından ortaya bir şeyler çıkarabilecek düzeye geldiğimde hedef %100 yurtdışı olacak. Gerekirse stajyer olarak birkaç ay maaşsız çalışırım, kendimi sevdirdikten sonra ve tabii ki orada(?) işe yaradıktan sonra herhalde geri postalamazlar.

Ben birinin amcasının yeğeni değilim veya şurada şu departmanda çalışan eşim, dostum var diyebilecek biri değilim.İnkâr etsek de bu bizim ülkemizde böyle maalesef. KPSS'ye bile girmedim inancım kalmadığı için.

Balık avlamayı öğrenmek lazım yani kendimizi geliştirmeyi, o ülkenin (?) ara eleman veya nitelikli eleman açığını görüp o alanda kendimizi geliştirmemiz gerekiyor. Yoksa pandemide düşük faizli kredi çekip altına/dolara gömen tayfa gibi ancak yarını düşünürüz, yarınları değil.