Tartışmaya o kadar açığız ki gerçekten dünyaca sakinlemeye ihtiyacımız var. Bu can sıkıntısından tartışma açanların yanı sıra haklı olanları da var; iş stresi, parasızlık, evde bekleyen çocuklar.. tabi ki psikolojik olarak bozuyor insanın yapısını.. Sakinleşmeye ihtiyacımız, sakin olmaya ihtiyacımız var. Gelin geçen yaşadığımı anlatayım kısaca,

Arabada gidiyorum ışıkta durdum ve yavaşça sağ tarafa geçecekken bir anda dikkatsizliğim ile adamın birinin önüne kırıyordum ki görünce anında durdum. Adam 2 metre önde durdurdu arabayı çıktı dışarı benle tartışma istiyor, açtım camı dedim sakin ol, kusura bakma görmedim bir anlık dikkatsizliğime geldi özür dilerim, halen devam etti.. sonra bindi az ilerledi ışıkta durdu. Gittim yanına açtım camı, abi sen napıyorsun tartışcak olsak kavgaya kadar gidecek Allah korusun dedim. Arabada 2 tane tatlı kız çocuğu, arabanın içinde dolanıyorlar. Dedim bak kızlarında var niye korkutuyorsun onları, özür diledik tamam de git. Bana diyor ki arabada çocuk var "kemerde takmıyorlar" bir yere vurabilirlerdi... işte o an dedim, bu adama laf anlatmaya gerek yok ama yinede ders alır belki, sakinliğimden.. Zaten çocuklarını bu kadar düşünüyor olsa onları öyle arabada rahatça dolaşmalarına izin vermez emniyet kemerlerini takar, güvenli yolculuk sağlar... Dikkatli ol abi bak maşallah 2 tane kızın var dedim, yoluma devam ettim..

Nereye gidiyoruz, ne oluyoruz.. Gerçekten Koronada geçse gitse bu işler daha da kötüye gidiyor. İnsanlara bir şeyde diyemiyorsun, hak veriyorsun çoğu zaman, o 2 çocuğa bakmak kolay mı? hiç değil.. yinede bu kontrol edilemez bir şey mi sakinlik? Hayır, benimde sıkıntılarım var ama kontrol edebiliyorum en üst düzeyde.

Belki size örnek olur, yolda, dışarıda böyle bir durum yaşarsınız önce kendinizden başlayın sakinliğinizi korumaya sonra başkalarından. Belki de o adam benim hareketimden etkilenmiş ve o gününü daha sıkıntı içinde geçireceğine yaptığı hareketin gerçekten gereksizliğini düşünerek geçirmiştir.