İslamiyet bir hoşgörü dinidir, her ne kadar dışarda bunun böyle olmadığı söylense de bu din tam bir hoşgörü dinidir. Ne Kur'an-ı Kerim'de, ne de Peygamberimizin söz ve davranışlarında, dar görüşlülüğe, taassuba bir dayanak, bir zemin bul*mak mümkün değildir. Kur'an-ı Kerim'de, "dinde zor*lama yoktur, artık doğru, eğri ve yan*lıştan ayrılmıştır", "sizin dininiz size, benim dinim bana", anlamın*daki ayetler bunu göstermektedir. Yine Kuran'da dinin nasıl telkin edile*ceği, inanmayanların dine nasıl çağ*rılacağı dahi açıklanmıştır. ("ey mu-hammed), sen rabbin yoluna (insan*ları) hikmet ve güzel öğütle çağır ve onlarla mücadeleni en güzel şekilde yap"
Allah'a bin şükür bende müslümanım. Ama müslüman olmayanı öldür diyen ayetlerde var. Çok zor konular bence. Mesela ben şu an bunu yazarken içim garip oluyor. BUnlara henüz cevap verebilen diyanet bile olmadı. Yani gençken diyanete bile çok soru attım, zındık diye cevap attılar. Yani benim fikrime göre bu işlerin cevabı kesinlikle yok. Kuranı bire bir okuyan, ben buradan yola çıkayım, sünneti, geçmişi okumayayım, öğrenmeyeyim dese müslüman olmaz. O kadar çok savaş var ki insan ne oluyor lan diyor. Ben 48 yaşına geldim, 2-3 önce sorgulamayı bıraktım, artık körü körüne inanıyorum. Dediğim gibi yargıladığım zaman en az 95-100 ayete şimdiye kadar hiç cevap bulamadım. Hocalar bile bazı şeylerin direk cevabı olmaz vs gibi cevaplarla geçiştirebildi. Allah herkesi,hepimizi doğru yola sevketsin inşaallah.