Her kötü koşuldaki insanın fakirden aç olana, evsize kadar bir şekilde tatmin duygusuyla mutlu olabiliyor. Halbuki çevresinde karşılaştırma yaparak kendine acıyıp hep umutsuzluğa düşebilr, bu nereden geliyor, dünya işleyişine katkı sağladığı kesin ama neden?