Ben de benzer durumdaydım, zorla hastaneye kapatacaklardı kendime zarar vermemem için, dilekçe imzaladım bir şey yaptığım takdirde buradaki doktorlar sorumlu değildir diye öyle saldılar, yani çok iyi anlıyorum sebebini bilmesem de durumunu. Biraz klasik ve duymaktan sıkılınan bir cümle fakat yaşadığımız sorun bir aile kaybı falan değilse gerçekten sonrasında arkana dönüp baktığında gülüp geçeceğin şeyler oluyor. Ne yaşadın ne gördün kaç yaşındasın ne yaparsın ne edersin bilmem, ama çok iyi biliyorum ki bu durumu sadece yaşayan bilir, kalıcı olur hayatım boyunca böyle hissederim sanıyorsun ama gerçekten öyle olmuyor, öncesinde de bu dozda olmasa da hayatın boyunca seninle kalacağını düşündüğün acıların olmuştur, kendin de şahit olmuşsundur kalıcı olmadığına, çoğunu hatırladığında gülüyorsun bile belki. Eminim bu da onlardan biri, eğer destek alman gerekiyorsa psikolojik anlamda kesinlikle destek al fakat bunun tüm sorunlarını çözeceğini veya gördüğün şeyleri unutturacağını düşünme lütfen, çünkü öyle olmuyor en ağır ilaçları kullanmış biri olarak söylüyorum birkaç saatlik uyuşmadan başka bir şey değil, aklında olan yine aklında, sihirli bir değnek alıp götürmüyor ne yazık ki. Bu yüzden aldığın desteğin yanında çözüm odaklı değişiklikler yap lütfen hayatında.