ölümler acıdır. insan kabul edemiyor.
evet bir gün tekrar gelecek, bir gün çıkacak gibi beyin insanı sevindiriyor. ne yazık ki kabul edemiyor
ve insan öldüğünde değeri anlaşılıyor.
yaşarken bir insanın değerini anlayamıyorum /z...
Kendimi en çok suçladığımda bu. Yaşarken değerini bilemediğimden. İş-güç diye arkasında koşuşturup durduğumuz kağıt parçaları toprağa girmiyor.
Yaşarken belki elinden tutamadım Hüseyin'in ama ölünce omuzumda taşıdım.