Hiç bir arkadaşım yok, görüştüğüm tek bir insan dahi yok. Yalnızlık zor ama, ihanete uğramaktan çok daha iyi...
Bazen yanlızlıktan sıkılıyor insan ve bir kaç tane dertleşmek istediği dost arıyor ancak doğru kişilerle karşılaşmayınca tek olmak daha mantıklı geliyor.En azından kafan rahat oluyor ama yine de yanlızlık ne bileyim zor geliyor insana çoğu zaman ....Saygılarımla..
Hocam bu konu üzerine rakı sofrası kurulur demedi demeyin.
İçki şişesi bitene kadar dertlerimizi kafamızı uyuşturarak geçiştirebiliriz ama o uyuşukluk geçinçe malesef dertler geri geliyor..
bence bencil olmalıyız, çünkü düşünebileceğimiz insanlar kalmadı dünyada
Bu da bir çözüm aslında ama yine de değer vermek ve değer görmek bir başka gelir insana...
çevrendekiler kötü diye kötü olacaksan olma hocam, bu dünya da iyiler de var.
Kötü olmak degilde aslında her insan iyi olmak ister ama şartlar ve o anki psikolojisi insanları kötü yapar...Haklısınız iyi olmak lazım aslında..
Ah hocam ah, destan yazarımda gerek yok gece gece. Ne diyeyim gönlünüzü ferah tutun iyi insanlara kötü davranmayın.
İyi insanlar aslında gördügümüz kadar iyi olmuyor ki sorun orda zaten..Menfaat bitti mi iyiler kötü olabiliyor...Birazda hayatta şans lazım .Allah hepimizin karşısına gerçek iyileri çıkarsın...
Bence her insan özünde iyidir. Ancak insanı kötülüğe iten toplumdur. Yaşadıkları, yaşanmışlıkları. Ne yaparsam yapayım kötü olmayı beceremeyenlerdenim. Ama kötülük yapana da eyvallah edip gitmek, ne bileyim diğer yanağını çevirmek falan pek bana göre değil. Neticede dünya, hassas kalpler için cehennemdir. Kazanan kötülük ve kötüler oluyor maalesef.
Kesinlikle katılıyorum size.