Yaşıtın değilim 33 yaşındayım. Senin yaşında iken sende olan imkanlarım yoktu mesela, internet,seo v.b işlerle evimi geçindiriyorum ve şuan kendime ait bir dükkanım var ve iş verdiğim insanlar, öğrenciler var. Ama ben bu işleri öğrenmeye çalışırken evimde ki bilgisayarımdan değil çalıştığım su firmasının karşısında ki internet cafeye her hafta 20-30 tl vererek yapabildim haftalığım 60-70 tl iken.
Anne baba sevgisine gelince açıkcası o nasıl birşey bilmiyorum 9 yaşında ( 95 yılında ) annemle babam ayrıldı ondan öncede sarıldıklarını bile hatırlamam zaten 3 ay sonrasında kendimi sanayi sitesinde 2 ayyaşın yanın da torna artıklarını temizlerken buldum. Sonrası ise malum yaşam mücadelesi.
Şuan kendimce iyi yerdeyim çünkü hiç bir zaman kendime zarar vermeyi düşünmedim,hep içimde ümitler oldu hep hayallere sarıldım ve hayallerimi gerçekleştirmek için atılımlar yaptım başarılı başarsız anlarım oldu ama çok şükür kimseye eyvallahım olmadı.
Güzel kardeşim sana bir abin olarak söylemek isterim ki hayat acımasız olduğu kadar çok da güzel. Bu dünya bir tarla gibidir ektiğini biçersin. Hayallerin hayal ile sınırlı kalmamalı gerçekleştirmek için mücadele etmek zorundasın. Herkes birşey der sen kendi bildiğin doğrularla yürü inanıyorsan. Dünya çok kalabalık ama yalnız olduğunu hiç unutma. Bu evrende bir sen varsın bir de diğerleri buna göre yaşa.

Ah şimdi git istersen kendini öldür, bunun kimseye faydası veya zararı olmaz... Ama ileri de seni bekleyen umut dolu günler varken bunu yapmak ise pek mantıklı değil...