Vasıfsız olup iş beğenmeyen o kadar çok ki.. Yani tamam günde 8-9 saat çalışıp haftada 1 gün tatil yapıp, 2324 TL olmak insanın zoruna gider. Ama kardeşim sen de kendini geliştirseymişsin değil mi?

En basiti kendim. Okul okumayı hiç sevmiyordum. İte kalka ön lisans bitirdim. Dış ticaret mezunuyum ama dil yok, dolayısıyla hiçbir işe yaramadı. Sonra babamın yanında grafik programları öğrenmiştim. Onlarla zaman geçirmeyi seviyordum. Kurcalaya kurcalaya iyice hakim oldum. Askere gidip geldim, grafiker olarak özel bir şirkette işe başladım. 2 sene çalıştım, burada 3 tane makine kullanmayı öğrendim. Sonra daha büyük bir işletme bana iş teklifinde bulundu. Kısmet olursa pazartesi oraya başlayacağım. Hem daha rahat hem de 500-600 ₺ daha fazla maaş alacağım.

Çok büyük bir başarı değil ama dönüp baktığımda en azından bir şeyler için çabalamışım diyorum. Yoksa ben de doktor, mühendis, polis olmak isterdim, elimden gelen bu kadarmış. Hala deniyorum ama pek umudum kalmadı. Artık bu alanda kendimi geliştirip daha yükseğe nasıl çıkabilirim diye düşünüyorum.

Bir arkadaşım var 1 sene de 4 tane iş yeri değiştirmiştir. Bir de çalıştığı yerler o kadar alakasız ki. Mobilyacıya giriyor çıkıp şok markete giriyor. Böyle olmaz bu kafayla en fazla 30 yaşına kadar çalışırsın sonra istesen de almıyorlar zaten.

O yüzden önce kendimizi geliştirelim sonra iş yok diye tartışalım.