Basitçe saptamalarının nedenlerini söyleyeyim.
Hangi ülkeden geldiğini bilmiyorum ama muhtemelen bir batı ülkesidir.

Dünyanın gelişmiş ülkelerinde halkın siyasi görüşleri farklı olabilir ama herkesin ya da ezici çoğunluğun üzerinde ittifak ettiği bir anayasaları vardır.
Gelişmiş ülkelerde siyasi tartışmalar vergilerin nereye harcanacağı üzerine yapılır, sosyalistler işçi sınıfına ayrıcalık ister, liberaller sermayeye teşvik ister. İşte bu siyasettir. Siyaset aslında kimlerden ne kadar vergi toplanacağının ve bu toplanan vergilerin hangi öncelikler rehber alınarak harcanacağının belirlenmesi işidir. Gelişmiş ülkelerde insanlar anayasayı, rejimi tartışmaz.
Bizim ülkemizde ise halkın tümünün üzerinde ittifak ettiği bir anayasa bile yok. O yüzden bir güç mücadelesi var ve tartışma ülkenin yönetimi üzerine değil yapısı üzerine. Bu ülkede laik anayasadan memnun olmayan devletin şeriat hükümlerine göre yönetilmesini isteyen %20 lik bir kesim var. Karşısında farklı mezhepten olup baskın mezhebin dini kurallarını istemeyen insanlar da var. Bu ülkede anayasada Türk dışında başka etnik grupların yazılmasını da isteyen, federasyon, özerklik hatta ayrılık isteyen bölücüler var ve oranları onları da %10 a yaklaşıyor. Bu ülkede %51 gibi komik bir çoğunlukla rejim değişti, başkanlık isteyen %51 varken parlementer sistem isteyen %49 var.
1. dünya savaşının neden birliğini geç tamamlayan Almanya ve İtalya'nın sömürge yarışına katılması diye açıklanır. Maalesef biz birliğini tamamlayamamış bir ülkeyiz. Üniter ve merkezi bir hükümet tarafından yönetilen ve anayasası ve rejimi konusunda ittifak etmeyen bir halkın ülkesiyiz. Yani siyaset tartışmamız çok normal, çünkü biz devletin ve memleketin yapısını tartışıyoruz, diğer ülkeler kaynakların kullanımını tartışıyor.

Spor konusunda da mesele çok basit 2 nedeni var. Birinci neden biz bir asya toplumuyuz. Yani bireyden ziyade grubun çıkarını düşünen ve bir gruba ait olma ihtiyacı yüksek bir toplumuz. Batılı ülkelerde ise insanlar bireyselliklerini tamamlamışlar. Bir gruba ait olma isteği duyan insanlar fenerli olur, beşiktaşlı olur, androidci olur iphonecu olur. Kendilerini bireysel özellikleri ile değil içselleştirdikleri grup özellikleri ile tanımlarlar. Bu yüzden takımlarına yapılan eleştirileri şahıslarına karşı saldırı olarak görürler.
Bir de dünyanın normal ülkelerinde herkes şehrinin hatta semtinin takımını tutar. Herkes aynı takımdansa orada çatışma düşük olur kısa sürer. Bizde tüm memleket 3-4 takımı tutuyor. Bizim evde babam fenerliydi, ben beşiktaşlıyım, kardeşim galatasaraylı. Böyle bir ortamda tartışma çok şiddetli ve kendini yeniden üretir şekilde devam ediyor.

Din meselesi de yine bireysellikten ziyade kendini grubun bir parçası olarak tanımlama meselesinden çıkıyor. İnananların çoğu için din bir aydınlanma, bir felsefe, bir ahlak değil. Görüp öğrenilen ve elde geldiğince tatbik edilen bir kültürel yaşam biçimi. O yüzden arka planını, nedenini, nasılını, felsefesini düşünmeden sadece görüp öğrendiği kültürel yaşam tarzını devam ettiriyorlar. Ve kendilerinin sahip olup tatbik ettikleri kültüre uymayanlara saldırıyorlar, onları tenkit ediyorlar. Batılı ülkeler bu konuyu bireyselleşerek aşmışlar. Biz de yavaş yavaş bireyselleşiyoruz. Z kuşağı çok talepkar ve bu hedonizmden kaynaklansa bile bireyselleştiren bir motivasyon yaratıyor. Z kuşağı kendi zevklerini, beklentilerini, isteklerini toplumun beklentilerinin üzerine koymaya başladı.

Ama dediğin konuda da haklısın. 2 senedir Rusça öğreniyorum.
Bu forumda siyasi tartışmalara yazdığım mesajlar yerine aynı süreyi Rusça kitap okumaya harcasaydım şu andan daha iyi bir yerde olurdu Rusça bilgim.
Kısır tartışmalar ile zamanı öldürüyoruz.
Ama bu kısır tartışmalar bitmeden, yani memlekette herkesin üzerinde ittifak ettiği bir anayasa ortaya çıkmadan bizim memleketin kalkınması veya dünya gücü mümkün değil.