coderadam adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
abi ben bundan 2 sene önce daha iyiydim ne güzel istanbulda yaşıyordum her şey elimin altında para desen 2 kod yaz 1 haftada paran cebinde misali. kurumsal firmada sunucu teknikerisin vs vs şimdi köyde oturmuş ineklerle konuşuyorum ben. arkadaşlarım bir şeyler beceriyor ben yerimde sayıyorum çıldırıcam valla ya.

önce bi sakin ol kardeşim. köyde olman sana engel gibi görünmesin aksine birçok avantajı var. kendimden örnek vereyim. ben üniversiteye gidene kadar istanbul bağcılar'da yaşıyordum. okuduğum lise fatih'deydi ve günümün kimi zaman 3-4 saati yolda geçiyordu. şimdi düşünüyorum hayatım heba olmuş yollarda. tabi bunu farketmem epey bi zamanımı aldı ama şükür artık farkındayım.
küçük yerin freelance çalışanlar için birçok avantajı vardır. trafik yok, plandığın saatte planlandığın işi yaparsın, köy yerinde ses, kavga gürültü yok, kötü komşu yok vs vs. (çok az istisnalar olabilir) şahsen enim ihtiyacım olan iyi kötü bir internet bağlantısı ve bilgisayar. malatya'nın eskimalatya kasabasında bahçelerin arasında kerpiç bir evde kalıyorum babannem ve ailemle. başlarda bende senin gibi şikayet ediyordum.

arkadaşlarım istanbul'da, oranın imkanları çok fazla vs vs kafayı yiyordum burada. hele de bahçe işlerinin olduğu sezonlarda neredeyse kendi işlerimde ilgilenemez olduğumda çıldırıyordum ama sonraları zamanımı ayarlamayı öğrendim. mesela bahçe işlerini dinlenme için ayırdığım zamanlara denk getirmeye başladım ve çalışırken çok yormadan dinlenerek, keyfini çıkararak çalışmaya başladım. nasıl diyeceksin işe başlarken bi semaver yakıyorum, ara verdikçe çayımı içip bilgisayar başına geçtiğimde yapacağım işleri planlıyorum. iş bittikten sonra eve gelip güzelce duşumu alıyorum bilgisayara geçip iki-üç saatte bütün işlerimi yapıyor yatıyorum. sabah yine bahçeye gitmeden iki-üç saat işleri düzenleyip bahçeye gidiyorum. bahçede bedenen çalışırken kafamdan işlerimi planlıyorum. kendimce böyle çözüm buldum ve çok şükür iki yıldır zaman zaman daralsam da işe yarıyor. çok bunaldığımda kasaba merkezine sakin bir çay ocağına gidip kafamı dinliyorum. istanbul'da kuzguncuk'ta bi mekanda dinlenmekle bir olmaz belki ama şükür diyorum bir gün oraların hayalini kurarak. diğer türlü her şey daha da dayanılmaz oluyor, ailemle geçinemiyorum, kavgalar gürültürler falan insan boğuluyor. istanbul'da olup da sizin olduğunuz yerin hayalini kuran bir sürü kurumsal çalışan vardır emin olun. bence elinizdeki imkanları değerlendirip bir yerden işe koyulun ve bol bol hayal kurun
hayırlı geceler Allah yardımcınız olsun