Kardeşim fare tüylendikçe üşür diye bir söz var. O sebeple ne kadar zengin olursa olsun o kadar zenginliğe aç oluyor. Zengin olan adam fakir adamdır. Garsona bahşiş verir, valeye bahşis verir. Bir dükkana sabah girince almasa bile siftah atar. Başka bir yerden bir şey alınca devamlı alışveriş yaptığı kişi görmesin diye saklanarak gider. Osmanlı zamanında bir esnaf karşı komşusuda iş yapmadan kendisi ikinci işi yapmazmış. Var da var yani anlayacağın eskimizi unuttukça böyle daha modern oldukça insanlık gereksinimlerimizi elimizden aldırıyorlar. Hep aklımda kalan bir sagopa kajmer sözü ile sonlandırayım. ''olması gereken şeylerin adını iyilik yapmak koymuşlar''