Akbas adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Allah sizlerden razı olsun güzel dostlarım.

Gerçekten başa gelmeyince anlamıyor insan. Ben normal bir grip gibi düşünüyordum. Başıma gelmez diyordum. Gelsede kolay atlatırım diyordum ama inanın bünyeniz ne kadar güçlü olursa olsun yıkıyor sizi.

Bacanağım covid oldu. Bacanak ile covid olmadan 4 gün önce görüşmüştük. Yanı ne zaman ve kimden bulaştığını biliyorum.

Buna istinaden aktarmak istediklerim;

3. gün belirtiler başladı bende.İlk olarak boğazda hafifi ağrı ve yutkunma sorunu oldu.

4. gün yutkunma baya sertleşti acı vermeye başladı.

5. gün boğaz hafifledi ancak bu seferde inanılmaz bir baş ağrısı ve ateş başladı.

6. gün baş ağrısı ve ateş devam ederken halsizlik başladı ve test verdim.

7. gün testim pozitif çıktı evdeydim zaten 6-ve 7. günlerde.

7. gün yatarak geçirdim 6. gün gecesinde ateşim düşsün diye bana parol içmemi söylediler.Öyle yaptım faydası dokundu.

8. gün pozitif çıkınca beni aradılar ve ilacımı eve getirdiler.İlacın işlevi bildiğiniz sıtma üzerine. Doktor nefes darlığı ve göğüs ağrısı yaparsa bırak dedi ki yaptım gece uyuyamadım.

Şuan bu satırları yazarken inanın ağlamamak için zorlanıyorum. Belimdeki ve göğüsümdeli tüm kemiklerim ağrıyor yanıyor.

Hiç bir yatış pozisyonunda rahat edemiyorum. Bu yüzden sürekli diken üzerinde olduğum için uyuyamıyorum.Kafam ağrıyor gözlerim ağrıyor uykusuzluktan.

Biraz önce vücuduma fer olsun diye salattalık yiyecektim ağzımın tadı kaçmış tat alamıyorum süt içtim su gibi geldi salatalığın kokusunuda alamadım.Ne tat ne koku kaldı yanı.

Gerçekten bakın gerçekten diyorum hafife alınacak bişi değil. Ben bu halimde bittim derken yoğun bakımda yatanları düşündükçe şükür ediyorum.

Lütfen çıkmayın dışarı.Bir çay içeyim çorba içeyim hesabı yapmayın.Aç kalın yavan ekmek yeyın ama dışarı cıkmayın.

Merhaba,

Öncelikle çok geçmiş olsun, yüce Rabb'im inşaallah tez zamanda şifanızı verir. Yazınızı okurken çok duygulandım ve inanın çok üzüldüm. Ankara'da yaşıyorum ve uygulamaya göre yüksek riskli bölgede oturuyorum. Özellikle babama yüz defa uyarı yapıyorum, neredeyse üzerine kapı kilitleme noktasına geleceğim. Ciddiyetsiz tavırlar sergiliyor, başkası olsa inanın sinirden kavga edebilirdim ama baba olunca olmuyor. Yazınızı ona ve aile grubumuza attım ki hala ciddiyetsizlik sergileyip rahat davranan aile üyelerim var. Yasak zamanında da babamın dışarıya çıkmasına, polisi ararım sözüyle engel oldum. Ben öğrenciyim ve dolayısıyla dışarı çıkma zorunluluğum yok. Bu sebeple salgının başladığı mart ayından itibaren abartmıyorum toplamda en fazla 10 kez dışarı çıkmışımdır. Bir ara psikolojimin bozulduğunu hissettim ama çok daha kötülerini düşünerek kendimi motive ettim. Velhasıl kelam, dualarım siz ve sizin gibi dua bekleyen şifa bekleyen vatandaşlarımız için.

Saygılarımla.