Bu ülkede genelev sayısı meyhane sayısı bahis yeri sayısı hızla artarken kimse rahatsız olmuyor. Ama bir cami aslına döndürülünce ortalık karışıyor. Biz neyiz. ne oluyoruz, neye dönüyoruz?

Bizim analarımız peçeli çarşaflıydı. o zamanki koşullar öyleydi. O analar kurtuluş mücadelesinde canlarını çocuklarını kocalarını oğullarını verdi de dininden namusundan vatanından vazgeçmedi.
O kadınlar kamera görünce utançtan yüzlerini çeviriyordu.

Şimdi kamera görünce vajinasına kadar gösteren utanmazlar bunu CESARET - CESUR POZ diye paylaşıyor. Şimdi o kurtuluş mücadelesindeki anaların çarşaflarına hakaret ediliyor. Şimdi alman fransız rus kadını gibi (bakınız yaşam kültür ve çiftleşme serbestliği yasaları) serbestçe çiftleşen bir nesil haline getirildik. peçeye hakaret eden, peçe kadar tanga ile ortalıkta dolaşan eşek sürüsü...

Bu ülkede genelev patroniçesi vergi rekortmeni olunca ne koç ne sabancı ne de diğer holdingler utandı. Bu ülke bu hallere gelirken onlar da holding oldu çünkü.

Daha yazacak bin tane şey var da ne vakit yeter ne sabır. Gözünü seveyim şu ülkede camiden ezandan rahatsız olmasın kimse artık... Sonra biz suçlu oluyoruz ama asıl yarası derin olan yine biziz.