adalar 1912lerde osmanlının elinden çıktı. italyanlar adalara asker konuşlandırdı. devamında olanlar malum. yani konu ne lozan ne inönü. sadece ihale onlara patladı o kadar.
adaların kaybedilmesinde sorumluluğu olan kişi, aynı zamanda osmanlının en çok toprak kaybeden zat-ı şahaneleridir. onun zamanında sırbistan gitti, karadağ gitti, bulgaristan, trakyanın tamamı ve erzurum gitti. ruslar taa istanbul'a kadar geldi ayastefanos anıtını dikti. bosna hersek ve novipazar yani bizim dilimizde yeni pazar gitti. kars, ardahan, d.beyazıt ve romanya gitti. kıbrıs gitti ve ingilizler oraya bayrak çekti. tunus gitti, mısır , somali , bugün etiyopya dediğimiz habeşistan gitti. ermenistan, girit gitti ki giriti'in yarı nüfusu türktü. yani dostlar mesele eski mesele. eski meseleye onların yaptıkları gibi hatalarla değil, yeni çözümlerle yaklaşmak lazım. bu işin ilk neferi diplomasidir. diplomasi savaşlar olmasın diye vardır. savaş kolaydır, ya ölürsün ya öldürürsün ama diplomasi bir sanattır, zekadır. kafası çalışan adam diplomasi ile tek kurşun atmadan kaybettiğini ve daha fazlasını alır.
bir laf var Türkler şavaşta kazanır masada kaybeder diye

o geldi aklıma.