Kusura bakmayın ama ben hiç tasvip etmiyorum böyle şeyleri. Özellikle doğu da bu kadar çok virüslü hasta varken bu kadar çok yeri gezmek çok riskli. Hem hanımınız hem çocuğunuz hem kendiniz hem de toplum için ciddi risk. Lütfen çok elzem olmadığı müddetçe evden ayrılmayın.
Alıntı
Sağlık Bakanlığı'nın verilerine göre, koronavirüs vaka sayısı, yoğun bakım hasta sayısı ve entübe hasta sayısında artış yaşanan Diyarbakır'da, pandemi hastanesine dönüştürülen Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görevli Anestezi ve Yoğun Bakım Uzmanı Yardımcı Doç. Dr. Hakan Akelma, yoğun bakımda koronavirüs tedavisinde verdiği mücadeleyi anlattı. Pandemi hastanesinin yoğun bakımında salgının başlamasından bu yana görev yaptığını belirten Akelma, yoğun bakıma giren hastaların yanlarındaki hastaların ölümlerine tanık olduklarında yüzlerinde pişmanlık ifadesi oluştuğuna dikkat çekti. Koronavirüse yakalanan genç bir hastasından söz ettiği sırada elleri ve sesi titreyen Akelma, bu hastanın "Ölmek istemiyorum" diyerek yatağını parçaladıktan 3 gün sonra yaşamını yitirdiğini güçlükle anlattı.
"HASTALARIMIZIN YÜZÜNDE PİŞMANLIK VARDI"
Akelma, tedavide yaşam mücadelesini yitiren hastalarının yüzlerinde pişmanlık olduğunu ifade ederek, şunları söyledi:
"Anestezi ve reanimasyon uzmanı olarak pandemi hastanesinde salgının ortaya çıkmasından bu yana yoğun bakımda çalışıyorum. Çok hasta türü gördüm. Özellikle Mayıs ayından sonra sıcakların etkisiyle hastalığın azalacağını düşünüyorduk. Fakat yaz ayına gelmemizle birlikte kötü bir tabloyla karşılaştık. Genç hasta da gördüm yaşlı hasta da gördüm. Çoğu ciddi solunum sıkıntısı çekiyordu. Özellikle genç bir hastamız vardı, 55'lerde solunumu vardı, normal bir insan 12 soluk alır. Her an öleceğini hissederek soluk alıyordu. Ben de onu yatıştırmaya çalışıyordum. O hastaları halkımızın görmesini isterdim. Çok büyük bir pişmanlık vardı yüzlerinde. Yine bir başka hastamız vardı, 'Ölmek istemiyorum' diyerek yatağı parçaladı, kendindeki bütün kataterleri çekti, şuuru gitti ve biz o hastamızı 3 gün sonra kaybettik. Bu şekilde deliryuma giren hastalarımız oluyor. Özellikle birçok hastamızda aşırı ajitasyon, aşırı ölmeme isteği ve ölüm korkusu onları resmen sarmalıyor ve yaptıklarına çoğu da pişman oluyor. Hemen yanı başındaki hastalar ölüyor, bunun farkına varıyorlar, bu da onlarda ciddi bir pişmanlık oluşturuyor."