Aspagro adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Bu konuyu böyle biryere açmak istemezdim fakat içimi dökecek kimsem yok şuan.Düm 1.yılımız olmuştu gayet mutlu iken sebepsiz yere 1saat önce arayıp kendisi ayrıldı ve sebep sevgisinin bitmesiymiş.Hiçbir olay olmadı 1saat öncesine kadar herşey çok normal ve güzeldi hiç bekliyordum.Ben çok sevmiştim babası yoktu yerini aratmadım her kötü anında güldürdüm unutturmaya çalıştım fakat şunu anladım ki çok sevmek büyük bir hataymış.Hatayda oturuyorum sırf onu görmek için binlerce kilometre 16 saat yol gidiyordum en acısıda onun için o kadar fedakarlık yapıp sevdim fakat sebepsiz yere terk etti.Kendi başıma çabalayarak onun yanına gidebilmek için bir ay boyunca eşşek gibi gece gündüz çalışıyordum.Ailemle tanışmıştı ve ailesiyle tanışmıştım.İçim parçalanıyor ne yapacağımı bilmiyorum
Yorumların aksine bunun KADIN veya ERKEK olmakla alakası yok . Karekter meselesi kardeşim . Ve sakın o yalvaracak olsa da barışma . onlarca emeğini tek kalemde silen atanı 1 dakika yakınında bulundurma . Ve şükret . Er yada geç yüzünü gördün . Üzül birsey olmaz geçer