merhaba arkadaşlar, dinleyip akıl veren herkese şimdiden teşekkürler. 2018 yılında bir kızla tanıştım. üniversite sınavına tekrar hazırlandığım bir senede hayatıma girdiği için mesafeli olmaya çalıştım hep. ama her gün gece olduğunda, ben dersten kafamı kaldırıp bi balkona hava almaya çıktığımda onunla 1 saat süren telefon konuşmalarında buldum kendimi. bu şekilde devam etti bir süre. sonrasında aramızda bir yakınlık oluştu. buraları hızlı geçiyorum; daha net cümleler kurmaya başladı yani, fakat ben o net cümlelerden hem kalben çok korkuyordum hem de sınav senemde böyle bir şeyin içine girmekten. çünkü bir önceki sınav senemde bir kız yüzünden 1 yılım mahvolmuştu. 4 yıldır birlikteliğim sınav senemde son bulmuş ve hayata karşı küsmüştüm. sınavı da kazanamadım. doğal olarak karşıma çıkan bu kız ne kadar benim için mükemmel biri olsa ve onunla zaman geçirmekten keyif alsam da bunu ona tam olarak yansıtmaktan kaçındım. bana açık açık sevdiğini söyledi, ben bana bunu kanıtla diyordum. hevesi kırılıyordu hep. hep geri adım atan konuşmalar, karşımda seni seviyorum diye bas bas bağıran birisi. ne yapacağımı bilemedim. çekip gidiyordum bazen birden konuşmayı kesiyordum, geri geldiğimde yine bekliyordu. daha sonra 2019 oldu sınavı kazandım. onla da ara ara konuşmaya devam ettik ama tabii ki eskisi gibi değildik. sonra ben konuşmak için yazar, arar oldum. eksikliğini hissetmeye başlamıştım. fakat beni sevdiğini bağıran kızın hayatı mahvolmuştu, hem ben onu o kadar iterek, hem ailesi, annesinin hastalığı, dedesinin rahatsızlığı, üniversite çevresinden mutsuzluğu, yani her şey üst üste gelmişti. oturup benimle konuşacak ne psikolojideydi ne durumda. bu böyle devam etti, ben koştum o kaçtı bu sefer derken bu zamanlara geldik. 3 aydır konuşuyoruz düzenli olarak, ama yine tabii ki kötü durumda. istanbula yanına gidecektim ağlayarak bu hafta gelebilir misin dedi ailevi bir problem yaşadığı için, cebimdeki paranın gerçekten hepsiyle gidecektim. bu sefer de ben yanına gidecekken annesinin dayısı vefat etti. yani anlayacağınız durumlar hep zor hep zor. haftaya veya bir sonraki hafta yanına gideceğim, ne düşünüyorsunuz, ikimiz de birbirimizi yaşamak istiyoruz ama hayatımızdaki büyük engeller bir türlü bize izin vermiyor, önce benim sorunlarım sonra onun.. düşüncelerinizi bekliyorum